ဘီအိုစီ Burmah Oil Company "မြန်မာပြည်​ရေနံကုမ္ပဏိ"

Burma ဘား​မား​ ဆိုတာ အင်္ဂလိပ်က "ဗမာ"ကို ကိုယ်စား​ပြုပြီး​ မှည့်​ခေါ်ခဲ့​တာ မဟုတ်​ကြောင်း​ အ​ထောက်အထား​တခု ရရှိလာပြန်ပြီ။

သခင်ဖိုး​လှကြီး​ ဦး​ဆောင်တဲ့​ ​ရေနံ​မြေသပိတ်ကြီး​ဟာ "ဘီအိုစီ" ကုမ္ပဏီရဲ့​ လုပ်အား​ခ ဂုတ်​သွေး​စုပ်မှု​ကြောင့်​ ဖြစ်​ပေါ်လာရတာကို အများ​သိပြီး​ ဖြစ်ပါသည်။ ဘီအိုစီ ဆိုတာ ၁၈၈၆ မှ စတင်တဲ့​ Burmah Oil Company ပါ။ ၁၉၆၃ မှာ ဦး​နေဝင်း​က ပြည်သူပိုင်သိမ်း​ကာ ဘီအိုစီရဲ့​ ပိုင်ဆိုင်မှု​တွေနဲ့​ မြန်မာ့​ရေနံနဲ့​ သဘာဝဓာတ်​ငွေ့​လုပ်ငန်း​ကို ထူ​ထောင်ခဲ့​ပါတယ်။

အဆိုပါ Burmah Oil Company ( BOC ) ရဲ့​ မြန်မာအမည်က "မြန်မာပြည်​ရေနံကုမ္ပဏိ" ဖြစ်ပါတယ်။ Burmah ဟာ မြန်မာပြည် ကို ရည်ညွန်:​ကြောင်း​ အ​ထောက်အထား​ပါ။ "ဗမာပြည်"အမည်ကို အင်္ဂလိပ်တို့​ မည်သည့်​အခါမျှ သုံး​စွဲခဲ့​ခြင်း​မရှိပါ။

အင်္ဂလိပ်အစိုး​ရသည် မြန်မာကို မူလက Burmah ဟု​ခေါ်ခဲ့​သော်လည်း​ ​နောက်ပိုင်း​တွင် Burma ဟု ​ပြောင်း​လဲ​ခေါ်​ဝေါ်သည်။ သို့​သော် ဘီအိုစီ​ရေနံကုမ္ပဏီကမူ မူလအမည် Burmah ကို ဆက်လက်သုံး​စွဲသည်။

​အောက်​ဖော်ပြပါ ​ကြေညာမှာ ၁၉၅၃ ဗမာ့​ခေတ်သတင်း​စာမှာ ​ဖော်ပြပါရှိ​သော ဘီအိုစီရဲ့​ ​ကြေညာတခုဖြစ်ပါတယ်။





သို့​ဆိုပါလျှင် ဗမာပြည်ဟူ​သော အမည်ကို မည်သူ​တွေ စတင်သုံး​စွဲပါသနည်း​။ တို့​ဗမာအစည်း​အရုံး​မှ စတင်ခဲ့​ခြင်း​ ဖြစ်ပါတယ်။ အစည်း​အရုံး​၏ အမှတ်တံဆိပ်မှာ "ဗမာပြည်"ဟု အထင်အရှား​ဖော်ပြထား​ပါတယ်။ ထိုမှအစပြု၍ လွတ်လပ်​ရေး​ဦး​ဆောင်အဖွဲ့​အစည်း​တိုင်း​ ဗမာအမည်ကို အသုံ:ပြုလာပါတယ်။



အစိုး​ရတရပ်အ​နေဖြင့်​ "ဗမာနိုင်ငံ​တော်"ဟု သုံး​စွဲခြင်း​မှာ အဓိပတိ ​ဒေါက်တာဘ​မော် ၊​ တပ်မ​တော်​သေနာပတိ ဗိုဟ်ချုပ်​အောင်ဆန်း​တို့​ဦး​ဆောင်​သော ဗမာနိုင်ငံအစိုး​ရ ၁၉၄၃-၁၉၄၅ ဖြစ်ပါတယ်။

၁၉၄၈ ​နောက်ပိုင်း​ နိုင်ငံအမည်ကို ပြည်​ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံဟု ပြန်လည်သတ်မှတ်​သော်လည်း​ ​ငွေစက္ကူ၊​ ဘဏ်လက်မှတ် စ​သော ကိစ္စများ​တွင် ဗမာနိုင်ငံအမည်ကို ဆက်လက်သုံး​စွဲခဲ့​ပါတယ်။



The Burmah Oil Company was founded in 1886, and at that time the country of that name was spelt with an ‘h’ on the end. Later the ‘h’ was dropped in the country name, but the company never changed the spelling of its name. Burma or Burmah is now Myanmar.

The symbol of The Burmah Oil Company is the Chinthe. Chinthes are the Burmese lions or leogryphs that defend the temples from evil spirits. The legend of the Chinthe goes far back into Burmese and Buddhist mythology. The Mahavamsa, the Great Pali Chronicle of Ceylon (c1500AD), tells the story like this:

A princess had a son through her marriage to a lion, but forsook the lion who then became a terror of the land. The son set out to slay the lion. When he found the lion he shot an arrow at him, but so late was the lion’s unshaken love for his son that the arrow rebounded from the lion’s brow and fell to the earth at the youth’s feet. Three times this happened. But then the King of Beasts grew wrathful; and when the youth let fly the fourth arrow it pierced the lion’s body and killed him. Thus the lion lost his life because he had lost his self possession and allowed wrath to pervade his heart.

Legend goes on to say that the son later erected a statue of a lion as a guardian of the temple, to atone for this murder. Certainly the Chinthe is a loved and revered throughout Myanmar.It is also a protector; and the story goes that there were four kinds of lion. The one called Kethara was considered superior as a guardian because it could pounce on the enemies of religion from nine different directions. Due to this superiority it was used symbolically on the royal thrones of Burma.

“Chindit”,the name given to General Wingate’s Special Force in Burma in 1943/44, is a vernacular corruption of “Chinthe”.